Slagerij Van der Vooren: bijna 200 jaar vernieuwing

Slagerij Van der Vooren bestaat sinds 1837. Aan het roer: zevende generatie slager, Menno van der Vooren, samen met zijn ouders Piet en Rieneke. Een gesprek over trots op het verleden, maar vooral ook ondernemen in het nu. Over vakmanschap en een buurt die aanvoelt als familie.

Er langzaam in rollen Twee generaties, één vak

Menno groeide op in de slagerij, maar opvolging was nooit iets dat moest. "In de vakanties ging ik meer helpen, en op een gegeven moment rolde ik erin." Wat hem trok, was de veelzijdigheid. "Geen dag is hetzelfde. Soms praat je met klanten, dan weer ben je bezig met producten, catering, inkoop of personeelszaken. Het is het totale plaatje."

Ideeën komen niet van een moodboard. "Een ingeving ontstaat door een bestelling, een tv-programma of een kookboek. En ook de keukens van Leidse internationals vinden hun weg naar de vitrine. “Dan ga je experimenteren en kijk je of het aanslaat." Een recent voorbeeld: nieuwe kalfsworstjes geïnspireerd op een recept varken met geroosterde venkel. "Kalf is toegankelijk van smaak en zo proberen we met nieuwe producten aan te sluiten bij een brede groep klanten." Alles voor de Leidenaar van nu.

Piet staat nog elke dag achter de toonbank. Moeder Rieneke runt de kant-en-klaarmaaltijden samen met het team. Die taakverdeling is nooit formeel afgesproken. "Mijn vader brengt enorm veel vakkennis, ervaring en kennis van onze klanten mee. Ik ben organisatorisch sterker. Dat heb ik dan weer van m'n moeder. Ik hou me bezig met de website, automatisering, een werknemersportaal en probeer er meer een bedrijf van nu van te maken." Inmiddels werken er zestien mensen. Veel jarenlang, sommigen zelfs twintig jaar. “Je werkt bij een familiebedrijf. Voor mij stopt dat niet bij ons gezin, iedereen hoort erbij.”

Wat heilig is, en wat mag veranderen

Kwaliteit, vakmanschap en persoonlijke aandacht: die drie zijn niet onderhandelbaar. Maar de winkel is geen museum. "Het bedrijf is altijd in beweging geweest om het voortbestaan te garanderen. Mijn opa verhuisde van Warmond naar Leiden omdat het te klein was om twee families te onderhouden." Die geschiedenis is voelbaar, maar niet bepalend. "In het dagelijks leven sta je er niet zo bij stil. Het draait om het nu.”

Klanten die je kent, generaties lang

Langdurige klantrelaties zijn voor Menno het mooiste van een familiebedrijf. "De relatie is veel persoonlijker dan de verkoop. Die moet je elke dag opnieuw verdienen." Wat hij bijvoorbeeld bijzonder vindt: klanten die zijn opa kenden. "Zij konden mij dingen over hem vertellen die ik zelf niet wist.” Die verbinding leeft ook in kleine rituelen. "Bij de geboorte van een baby krijgen kersverse moeders een lekker biefstukje, een mooie traditie die mijn opa ooit is begonnen. Je ziet die kinderen opgroeien en uiteindelijk met hun eigen kinderen langskomen. Zo groei je met elkaar mee, en dat is bijzonder."

Een dorp in een stad

De Doezastraat in Leiden is meer dan een winkelstraat. Menno omschrijft de buurt als een dorp in de stad. "In de zaak is het soms net een kroeg: iedereen kent elkaar. En natuurlijk, het is ook hard werken, maar van die interactie krijg ik heel veel energie."

Ondernemen in de stad heeft ook zijn uitdagingen. “Vooral qua parkeren. Dat raakt klanten en het aanleveren van producten. Voor ons is dat niet altijd rooskleurig." Toch ziet Menno de waarde van samenwerking en het gesprek. Via de ondernemersvereniging Heren- en Doezastraat staan de ondernemers in nauw contact met de gemeente. "Elke ondernemer draagt zijn steentje bij. Aan elkaar als collega's, maar je zorgt ook samen voor het straatbeeld. En via de vereniging ben je de stem van de straten richting de gemeente. Dat is waardevol."

Elke dag Champions League

"Mijn ouders zeiden altijd: doe wat je leuk vindt. Diezelfde vrijheid wil ik een volgende generatie ook meegeven. Ik hoop vooral dat we het bedrijf zo achterlaten dat een volgende generatie ermee verder wíl en er vervolgens ook zijn eigen stempel op kan drukken.” Maar zover vooruitkijken, daar is Menno niet zo mee bezig. "Je speelt elke dag Champions League. Kwaliteit, vakmanschap, de familienaam en de klantrelaties. Elke dag opnieuw, ondernemen in het nu." In die dagelijkse routine zit bijna twee eeuwen vakmanschap en wie weet nog veel langer.