Hoe ver denk jij vooruit?

Leonie Hussaarts is directeur van de economische samenwerking Key Region Leiden.

Het verbinden van het lokale mkb met de kennisclusters in onze regio (Leiden Bio Science Park, NL Space Campus en Unmanned Valley) is daarbij een belangrijke opgave.

Op het moment van schrijven van deze column is het Prinsjesdag. Met het thema van deze uitgave in gedachten, vraag ik me af: luisteren familiebedrijven anders naar de troonrede dan andere ondernemers? Ik denk het wel.

Neem alleen al het beleid. Bijna negentig procent van de ondernemers vindt de politiek onvoorspelbaar, las ik in een peiling. Die onvoorspelbaarheid maakt investeren onaantrekkelijk. Dat begrijp ik goed. Elk jaar een nieuw koffertje, nieuwe schijven, aftrekposten die verdwijnen. Probeer daar maar eens een plan voor vijf jaar op te bouwen.

Familiebedrijven voelen die onzekerheid net zo hard. Toch zie ik dat zij er anders mee omgaan. Niet omdat de cijfers hen minder raken, maar omdat ze naar iets anders kijken om te bepalen of het goed gaat. Natuurlijk wordt er ook opnieuw gerekend, maar een familiebedrijf stelt vaak bij een beslissing ook de vraag: wie komt er na mij? Niet uit sentiment, maar omdat er vaak letterlijk iemand van de volgende generatie aan tafel zit. Een dochter, een neef, een opvolger in wording. Voor hen duren de gevolgen langer dan één kabinetsperiode. Het is niet allemaal korte termijn, de toekomst telt ook vandaag mee bij de keuzes die gemaakt moeten worden. Dat maakt een beslissing niet per se beter, maar wel iets rustiger en weloverwogen genomen.

Misschien is dat wel een mooi uitgangspunt voor alle ondernemers: jezelf uitdagen om verder te kijken dan het huidige kabinet. Jezelf de tijd gunnen om na te denken over wat er overeind moet blijven, los van wie er regeert. Je komt dan bij de kern van je bestaan. Als je dat weet, weet je ook van welke beslissing je over vijf jaar profijt hebt of van welke beslissing je juist spijt gaat krijgen.

Dus ik ben wel benieuwd: hoe ver kijk jij vooruit?