Oud-bestuurder en vicevoorzitter Universiteit Leiden: 'Ondernemerschap ondersteunen'

Stichting BioPartner Center Leiden, de incubatororganisatie van het Bio Science Park, bestaat veertig jaar. In een serie van vier artikelen besteden we aandacht aan dat jubileum, in de vorm van dubbelinterviews met betrokkenen en portretten van huurders. Oud-bestuurder Douwe Breimer en de huidige vicevoorzitter van het bestuur Martijn Ridderbos vertellen in de derde aflevering over de rol van de Leidse universiteit. Hoe belangrijk was en is de samenwerking? Wat zijn de verschillen met vroeger? Wat is er nodig richting de toekomst? Daarnaast komt Pieter Gaillard, een van de eerste huurders van BioPartner, aan het woord over zijn levenswerk: het slechten van de bloed-hersenbarrière.

SPECIAAL KATERN

26-28 Interview Douwe Breimer en Martijn Ridderbos

29 2-BBB

De Leidse universiteit is cruciaal voor BioPartner. En vice versa. Daarover zijn Douwe Breimer (80) en Martijn Ridderbos (55), universiteitsbestuurders van ‘toen’ en ‘nu’, eensgezind. Maar er is ook werk aan de winkel. “We proberen het Bio Science Park aantrekkelijker te maken.”

De werkkamer van Martijn Ridderbos, in het monumentale bestuursgebouw aan het Rapenburg, vormt een ideaal decor voor een gesprek waarin heden en verleden elkaar ontmoeten. In de voormalige universiteitsbibliotheek waan je je af en toe ver terug in de tijd. Dit is een van de oudste gedeeltes van de universiteit, die volgend jaar zijn 450-jarig bestaan viert. Tegelijkertijd wordt hier volop gewerkt aan de bedrijfsvoering van een moderne onderwijsinstelling met circa 8.000 medewerkers en ruim 33.000 studenten. “Eén universiteit, in twee steden (Leiden en Den Haag), met drie campussen”, vat de vicevoorzitter van het College van Bestuur samen.

Begeesterde mensen

Sinds 2017 is Ridderbos, die voorheen werkzaam was bij het Openbaar Ministerie en in de consultancy, verantwoordelijk voor de portefeuilles Financiën, Vastgoed, ICT en onderzoeksinfrastructuur, HRM en Facilitair. Die functie legt hij overigens aan het eind van dit jaar neer, om per 1 januari te beginnen aan een nieuwe uitdaging: hij wordt bestuurder bij de Autoriteit Consument en Markt. Zijn tweede en laatste termijn zou eind april volgend jaar aflopen. Maar zover is het nog niet. Met zichtbaar enthousiasme vertelt hij: “Het is prachtig om bij een universiteit te werken, je hebt te maken met allemaal begeesterde mensen.” Douwe Breimer kan dat beamen. Van 2001 tot 2007 was hij rector magnificus aan de universiteit en van september 2005 tot februari 2007 tevens bestuursvoorzitter. Volgend jaar is hij vijftig jaar hoogleraar in de farmacologie. Onlangs werd tijdens een reünie van promovendi een fraaie muurschildering onthuld. Het schilderwerk symboliseert een onderdeel van zijn vakgebied waarvan hij de grondlegger is: ‘wat doet het lichaam met een geneesmiddel en hoe snel gaat dat?’ De farmacoloog, die geldt als een autoriteit in zijn vak, ontving diverse eredoctoraten en kreeg in 2006 de erepenning van Leiden voor zijn inspanningen om de kloof tussen de universiteit en de gemeente te verkleinen.

Niet zonder elkaar

Wat dat laatste betreft was Breimer destijds een van de aanjagers. “Toen ik in Leiden begon, werd er vanuit de universiteit neergekeken op samenwerking met de industrie. Maar halverwege de jaren tachtig kwam dat in een stroomversnelling. Ik werd de eerste ‘directeur biofarmaceutische wetenschappen’. Ik herinner me nog dat ik naar Oss ging, naar het bedrijf Organon, om te praten over samenwerking. Daarna was er sprake van een ommekeer. Op het Bio Science Park werkt de driehoek nu nauw samen: gemeente, universiteit, het park zelf. Ik vind dat je dat als bestuurder ook moet uitdragen, het moet onderdeel zijn van je strategie.”

Ridderbos knikt. Hij laat een plaatje zien van vroeger, met een nog vrijwel leeg LBSP. Daarna pakt hij een afbeelding van hoe het nu is. “Zie je het verschil? Op een gegeven moment is het bedrijvenpark als het ware ontploft. Het mooie vind ik dat het een systeem is waarbij je mensen elkaar laat ontmoeten. Met BioPartner als stimulator.” Breimer: “Als je kijkt naar het 40-jarig bestaan van BioPartner, dan is de rol van de universiteit cruciaal geweest. En vice versa. We kunnen niet zonder elkaar.” Ook Ridderbos heeft zich de afgelopen jaren beijverd voor samenwerking. “Met mijn inzet voor BioPartner en het Leiden Bio Science Park heb ik geprobeerd ondernemerschap te ondersteunen. Wij leiden hier immers voor een deel de ondernemers van de toekomst op. Het is mooi dat BioPartner ook jonge ondernemers een plek geeft van waaruit ze kunnen doorgroeien.”

Valorisatie

Hoewel beiden positief zijn over de ingeslagen route van BioPartner en het bedrijvenpark, kan het altijd beter. Ridderbos: “Het is belangrijk dat we blijven uitdragen dat het park onderdeel is van de stad Leiden. En dat we blijven vertellen: wat betekenen dit bedrijvenpark en onze kennisontwikkeling voor de Leidse regio? Daar werken we hard aan. We proberen het gebied aantrekkelijker te maken, bijvoorbeeld door branchering. Voor mij is levendigheid een van de toverwoorden. Mensen komen op mensen af. Als je het park leefbaar maakt, geeft dat reuring. Zie het als een biotoop waar mensen elkaar ontmoeten. Een community. Ik heb me ingezet om daar op de universiteit de mogelijkheden voor te scheppen.” Het woord valorisatie valt. Oftewel: de waarde van kennis en het benutten daarvan. “Vroeger, in mijn begintijd, bestond dat nog niet”, zegt Breimer. “Nu zie ik het als vanzelfsprekend om vanuit de universiteit een bijdrage te leveren. Je moet je afvragen: welke mensen leiden we op? Het blijkt dat er best hiaten zijn, bijvoorbeeld op het gebied van laboratoriumpersoneel.”

Ridderbos benoemt tot slot een punt van zorg. “Op enig moment is het park vol. Wat dan? Voor de komende jaren wordt dat een uitdaging. Er vinden momenteel gesprekken plaats met Leiden en met omliggende gemeenten, zoals Katwijk. Ook uitbreiding in de richting van landgoed Endegeest in Oegstgeest zou een optie kunnen zijn. Ik denk dat we vooral moeten behouden wat goed is.”