Life coaches: te veel van het groeie

Ramses Braakman is eigenaar van Hart Voor De Zaak.

Ah, groeien. Het toverwoord dat opduikt in ontelbare LinkedIn-posts vol pseudowijsheden, vurig betoogd door growth mindset coaches die zichzelf in de spiegel aankijken en denken: “Vandaag ga ik iemand inspireren.” Groeien moet! Maar waarom eigenlijk? Omdat een willekeurige life coach met een ringlamp dat zegt? Omdat stilstand achteruitgang is? Omdat je anders achterblijft, zonder passie, zonder purpose, en zonder een ochtendroutine met koud douchen en journaling?

Iedereen moet groeien. In werk, in mindset, in bewustzijn, in financiële vrijheid, in het aantal keer dat je een smoothie met kurkuma naar binnen gooit. Gewoon tevreden zijn? Dat is voor losers. We moeten áltijd in beweging blijven. Een dag niet geleerd, is een dag niet geleefd. En een dag niet gemediteerd, is een dag dichter bij een burn-out (hoewel je daar ook ‘van groeit’).

Persoonlijke groei is de heilige graal van de zelfhulpindustrie. Want wie zichzelf niet ontwikkelt, wordt ingehaald door de next-generation high-performers die al voor het ontbijt tien boeken hebben gelezen, een marathon hebben gerend en drie LinkedIn-blogs hebben gepost over hoe ‘succes een keuze is’. Laten we eerlijk zijn: meestal is het gewoon een excuus om mensen een cursus van €1.499,aan te smeren, met een gratis E-book en een community ‘voor gelijkgestemden’.

Dan professionele groei. De nachtmerrie van iedere werknemer die gewoon goed is in zijn werk, maar toch elk jaar ‘uitgedaagd’ moet worden met een nieuw project, een leiderschapsprogramma of een ‘stretch goal’ waar je spontaan van gaat hyperventileren. Waarom kan iemand niet gewoon een prima marketeer of boekhouder zijn zonder de drang om CEO-materiaal te worden? Niet iedereen wil groeien. Sommige mensen willen gewoon op tijd naar huis. En dat is oké.

Maar nee, groeien moet. En als je niet wil, dan komt er wel een groeicoach die je uitlegt dat je een fixed mindset hebt en dat je angsten je tegenhouden. Vaak zijn deze goeroes zelf eenpitters, die in een eerder werkend leven hun talenten bepaald niet tot grote bloei wisten te brengen. Misschien is het tijd dat we eens massaal groeien in iets anders: het accepteren dat niet iedereen continu hoeft te groeien. Soms is goed gewoon goed genoeg. En als je dat begrijpt, dan ben je pas écht gegroeid.