DE LEIDSE HOUTCHIRURGEN

Leonardo da Vinci begon de Mona Lisa ook niet op een doek met putten en scheuren er in te schilderen. Net zoals ze bij Vincent Azier Schilderwerken geen kozijnen kunnen aanpakken als deze niet ontdaan zijn van houtrot of andere oneffenheden. Ze besloten intern te innoveren en van houtrot een specialisme te maken, met een zusteronderneming: Trotshout.nl.

Ruben en Vincent

Soms valt de actualiteit samen met een interview van INTO business. ’Nieuwe kozijnen kosten burgemeester van Zaltbommel zijn baan’, kopten media onlangs. In plaats van enkel glas, had hij tegen de wetgeving in, ook geheel nieuwe kozijnen laten plaatsen. Tegen zulke regels lopen ze dagelijks bij het bedrijf van Vincent Azier aan: “Iedereen krijgt er vroeg of laat mee te maken: houtrot in het kozijn of op andere plekken in en rondom het huis. Vaak wordt er dan gemakshalve voor een geheel nieuw kozijn gekozen. Niet alleen mag dit niet altijd (zoals in Zaltbommel bleek), ook is het vaak onnodig, prijziger en minder duurzaam. Er valt veel meer te redden dan mensen denken.” Samen met zijn vrouw Milou en de intern houtspecialist Ruben vertellen ze over de weg van een voornamelijk schildersbedrijf naar een dubbele organisatie die van meer markten thuis is. En met name houtrot.

'Geen enkel stukje houtrot is hetzelfde, maar met creativiteit is alles op te lossen'

Een familie in bedrijf

De bevlogenheid rolt van Vincents tong zodra hij begint te vertellen. In een klein uurtje komt er veel knowhow voorbij. Alles over espagnoletten tot erkers, en van dorpels tot neuslatten. Een dikke vijftien jaar geleden begon Vincent voor zichzelf. “Na noodlottige omstandigheden bij mijn laatste werkgever besloot ik mijn eigen bedrijf te starten. Enkele mensen waarmee ik al samenwerkte besloten mee te gaan.” Ook zijn vader kwam in dienst. “Het onderstreept het familiaire karakter van het bedrijf. Vaak denkt men dat het andersom was, maar vaders kunnen ook bij hun zonen in het bedrijf komen werken. Al werkt mijn eigen zoon Daniël er nu ook.”

Naast vele loyale werknemers vindt Vincent ook zijn vrouw Milou naast zich. Vanuit het backoffice zorgt ze voor de klanten vanaf het eerste contact tot de nazorg. “Door eigen ervaring hebben we het hele proces steeds meer geprofessionaliseerd en gedigitaliseerd. Voorheen kon het nog wel eens zo zijn dat er een laatste lakbeurt bleef liggen, maar door alles direct in het systeem te zetten kunnen we klanten nu volledig tegemoetkomen en onze eigen vakmensen beter ontlasten.”

De eigen schilderdoeken gladstrijken

Het bedrijf loopt al snel op rollers. Wel is er iets waar ze nog vaak tegenaan lopen: houtrot. Daarvoor moeten ze soms een aannemer laten komen, die het of zelf al druk genoeg heeft of niet bij machte blijkt een kozijn precies zo te herstellen dat het schilderen weer kan aanvangen. “We konden zelf al wel kleine dingen aanpakken, maar kwamen tot de conclusie dat het hele proces er garen bij zou spinnen als we ook in houtrot gingen specialiseren. We hebben alle cursussen gevolgd en binnen het bedrijf hebben schilders zich langzaam tot houtrotspecialist omgeschoold.”

'Het komt steeds vaker voor dat we het hele proces als verkapte aannemers beginnen en als schilders eindigen'

Ze noemen zichzelf gekscherend inmiddels ook wel eens houtchirurgen, maar zo gek blijkt die term niet als ze dieper op de materie ingaan. Dé interne houtrot-expert is Ruben. Toen hij jaren geleden op de schilderopleiding zat kon hij nog niet bevroeden dat hij nu houtchirurg zou zijn. “Ik ben nu negen jaar in dienst. Met een geweldige interne leermeester, Remco, en de benodigde cursussen heb ik de basis gelegd voor de kennis van houtrot. Het meest heb ik echter geleerd door zelf te doen. Geen enkel stukje houtrot is hetzelfde, maar met creativiteit is alles op te lossen.” Vincent: “Je leert het echt door te doen. Ervaring is niet te leren. Soms zeggen we weleens in overdrijving: als iemand met pensioen gaat, is hij pas uitgeleerd.”

Als een beeldhouwer creëert Ruben alle denkbare vormen vanuit grotere balken, van allerlei houtsoorten. “Vooral bij huizen uit de jaren dertig of ouder wordt een grote variatie aan specialiteiten en houtsoorten gevraagd. Doordat je als een schilder denkt, weet je hoe het afgewerkt moet worden. Het is verfijnder werken.” Voor elke klus blijkt een bepaalde houtsoort het beste te zijn. Ze werken echter het liefst met Meranti. Relatief betaalbaar, goede kwaliteit en ook belangrijk voor een houtchirurg: bewerkbaar. Ruben lacht: “Maar niet alleen fijn voor mij als bewerker van het hout, maar ook zeker voor de zaagtafels!” Ook in de perfecte afstemming van instrumenten innoveren ze nog dagelijks.

Het houdt niet op bij houtrot

Zoals de burgemeester van Zaltbommel inmiddels weet, mag je niet zomaar overal dubbel glas laten plaatsen. Ook daar hebben ze bij de Aziers een oplossing voor gevonden: vacuümglas. Vincent pakt er enthousiast een voorbeeldstuk bij. “Het is gelijkwaardig aan de isolatie van driedubbelglas. Tussen het dunne glas zitten minutieuze stabilisatoren waardoor er een klein beetje ruimte tussen de ramen zit. De ruimte ertussen wordt vacuüm gezogen en hermetisch afgesloten.” Het geheel vormt een stevig, duurzaam alternatief op dubbel- of dus zelfs driedubbelglas.

In de bouw van huizen zijn door de jaren heen verkeerde keuzes gemaakt. “Een bekende is vingerlashout. Een trend uit de jaren 90 waar we dagelijks tegenaan lopen.” Milou valt Vincent bij: “En neuslatten (beschermstukken over de onderkanten, dorpels, van kozijnen) werden voorheen te stevig geplaatst. Daardoor bewoog het niet goed mee met het uitdijen van het hout. Daar plakken we nu flexibele stukken tussen, waardoor én het regenwater beter weg loopt én het beter één is met het kozijn.”

Ze willen zeker niet worden vergeleken met aannemers, maar het heeft er soms wel wat van weg. “Het komt steeds vaker voor dat we het hele proces als verkapte aannemers beginnen en als schilders eindigen. We plaatsen ook deuren, vervangen ramen, repareren zink of vervangen een goot.” De veelzijdigheid houdt de vakmensen binnen het bedrijf ook scherp en geeft hen een fijne afwisseling. Ruben: “Elk probleem kun je weer beter oplossen doordat je er vanuit verschillende invalshoeken naar leert kijken. Je moet ook alles durven vragen. Oudere medewerkers zijn vaak net echte leraren.”

Vincent knipogend: “Hij heeft nog naast mijn vader gestaan!”

TROTSHOUT

Rooseveltstraat 8a12 2321 BM Leiden [email protected] www.trotshout.nl